“Elin oğlu ne bilsin Abidin?"

İçimizdeki Biz kitabıydı sanırım, yeni basım öncesinde benim önerdiğim değişiklikleri, senin deyiminle “zorlayıcı itirazlarımı” konuşuyorduk. Hangisini kullanmalı, “özüne saygı" mı demeli, yoksa "özsaygı" mı? Yanıt aradığımız soru buydu. Sözün bir yerinde başka dillerdeki kullanımı gündeme getirmiş ve sormuştum: "hocam yabancı bilim insanlarından görüş alsak nasıl olur?” Şaşkın ve gülümseyen bakışlarla bana, 

          “Elin oğlu ne bilsin Abidin?" demiştin.

​         Sonradan o kadar çok anlam yükledim ki bu sözlerine: Sana ait olana sahip çık, dilini, kültürünü el eline bırakma, koru. Ait olduklarınla didişme, ülkenle, toplumunla kavga etme...

​      Türkçeye çevirdiğim kitaplardan birinde geçen Yetişkin Oğluma adlı şiir bir annenin hayıflanmasını anlatıyor. Çok beğendiğini biliyorum, birçok kez söylemiştin. Anneni çok küçükken kaybettiğin için anne kavramının sende ayrı bir yeri oldu hep. Bir oğulun hayıflanmasını anlatan Anneler Günü adlı şiirimi vefatından kısa bir süre önce sana ulaştırabildiğim için seviniyorum.